اینجا آرشیو فکرها و متنهای منه.
چیزهایی که طی سالها تلاش، زمین خوردن، و جنگیدن با خودم نوشتم. درباره کریپتو، AI، فینتک، خودشناسی، و شاید گاهی تاریخ.
بیشترشون مقالههای کامل نیستن. یادداشتهاییان از مسیر فکر کردنم، تجربههام، شکستهام، و چیزهایی که دارم سعی میکنم بهتر بفهمم.
بعضیهاشون دلیان. بعضیها خامن. از جایی نوشته شدن که آدم هنوز وسطشه، نه وقتی همهچیز تمیز و قابل توضیح شده.
هدفم اینه که شاید به آدمهایی که یه چیزهایی شبیه من رو کشیدن، یا هنوز دارن میکشن، یه کم کمک کنه.
چون چیزی که من باهاش درگیر بودم و هنوز هم هستم، فقط مال من نیست. خیلیها بیصدا دارن همون بار رو میکشن.
من جواب کامل ندارم. هنوز خودم توی مسیرم. ولی بعضی از چیزهایی که نزدیک بود منو بشکنن، یه چیزهایی بهم یاد دادن.
There is no way back, only forward.
کانال تلگرام: @SomoPersian
به عنوان آدمی که طی این سالها فرصتهای معرکه رو از دست داده بهتون میگم افسوس خوردن و ناامید شدن بیش از حد برای از دست دادن چیزی وقت تلفیه بی معناست. زرد به نظر میرسه ولی بازنده کسیه که دیگه تلاش نکنه نه کسی که باخته. زندگی با تمام سختیها و مشکلاتش یه معجزهست. اینکه شما زندهاید و نفس میکشید یعنی هنوز شانس دارید. دنیا پیچیدهتر و عجیبتر از اون چیزیه که فکرشو میکنید. تلاش نکردن فقط شانس شمارو کم میکنه. استمرار مثل تاس انداختنه؛ هرچی بیشتر بندازی شانس ۶ آوردنت هم بیشتره. تنها راه پیشرفت کردن باور به همینه. استفاده از هر روز به بهترین نحو ممکن تنها راهیه که واسه جلو رفتن وجود داره. مغزی که از دست دادن میترسه قطعاً قرار نیست عملکرد خوبی داشته باشه. همچنین مغزی که از باخت میلرزه و مغزی که حاضر نیست ریسک کنه که شاید ببازه هیچوقت قرار نیست ببره.
پیوندزندگی مخلوطی از شروع کردنهای دوبارست. همین شروع کردنهای دوبارست که به شما شانس بهتر شدن میدن. برای بردن نیاز به بینهایت شروع دوباره داریم. شروعهایی که شاید کمتر کسی جرأتش رو داشته باشه. شاید از روزها، جنگهای درونی بیان، شاید بعد از زخمها، دردها و فشارهای زیاد باشه. ولی تنها چیزی که مغز شمارو پیروز میکنه، کنار گذاشتن اوناست و شروعی دوبارست.
پیوند