ریتارد مکسینگ retard maxxing.
مارک اندریسن، بنیانگذار a16z، یه مفهوم جالب تعریف میکنه به اسم «retard maxxing».
میگه یه دوستش بهش گفته بود: «تو داری retard maxxing میکنی.»
مارک هم گفته بود: «من دارم چیکار میکنم دقیقاً؟»
بعد دوستش بهش گفته بود برو این ویدیوها رو ببین. ظاهراً یه یوتیوبر هست که کلی ویدیو درباره این مفهوم ساخته و مارک میگه این آدم شده لایفکوچ جدیدم.
ولی اصل حرف چیه؟
یعنی هر اتفاق کوچیکی رو انقدر گنده نکنی. برو سر کار، کارت رو خوب انجام بده، برگرد خونه، اوکیه. یه استارتاپ بزن، گرفت گرفت، نگرفت هم اوکیه. یه شب زیاد خوردی، اوکیه. از یه دختر خوشت اومد، دعوتش کردی، نه گفت، اوکیه.
یعنی هر چیزی رو تبدیل نکنی به بحران روانی. نه بعد هر اشتباه خودتو بخوری، نه هر بار یه چیزی خراب شد بری توی اوورتینک، نه فکر کنی هر شکست کوچیک یعنی ته دنیا.
یه جور سادهترش اینه: همهچی اونقدرا هم جدی نیست که بخواد فلجت کنه.
بکن، امتحان کن، خراب کن، رد شو، دوباره برو جلو.
یه جورایی هنرِ «اوکیه بابا» گفتن به زندگیه. نسل ما به چنین ذهنیتی واقعا نیاز داره، به صورت خلاصه، هر بگایی دادی، به تخم چپت. فقط برو جلو.
نسل ما به چنین ذهنیتی واقعا نیاز داره، به صورت خلاصه، هربگایی دادی، به تخم چپت. فقط برو جلو
کسی که به این مفهوم در یوتبوب معروفه: https://youtu.be/rIQ3t1ixUIE?si=kEfYiKGzySCNNyfF