ارتباط‌سازی ۱۰۱
چرا ارتباط‌سازی؟
یه موضوعی که به نظرم خیلی مهمه، و واقعاً حس می‌کنم نسل جدید، مخصوصاً آدم‌های هم‌سن‌وسال خودم، بهش نیاز دارن، همین ارتباط‌سازی یا نتورکینگه.
واقعیت اینه که اصلاً چیز عجیب و خیلی خفنی نیست. یه سری مهارت نرم ساده‌ست که به‌مرور زمان توی آدم شکل می‌گیره.
یه مثال از خودم: پیامی که سال پیش به فاندر یکی از فاندهای خوب کریپتو، به اسم 6th Man، دادم تا اگر امکانش هست منو توی ایونت خصوصی‌شون توی ابوظبی راه بدن.
آیا همیشه cold DM دادن جواب می‌ده؟ نه، قطعاً نه. ولی تلاش کردن بهتر از تلاش نکردنه. خیلی از ارتباط‌ها دقیقاً همین‌طوری شکل می‌گیرن: یه پیام کوتاه، محترمانه، مستقیم، و با کانتکست کافی و هدف مشخص.
یه نمونه واقعی از خودم، پیامی که به Mike Dudas دادم:
چطور پیام بدیم
خیلی می‌بینم بچه‌ها وقتی سوالی دارن، به من یا بقیه آدم‌ها پیام می‌دن؛ چه ایرانی، چه خارجی، توی هر پلتفرمی. چیزی که معمولاً متوجه شدم اینه که بیشتر وقت‌ها با این شروع می‌کنید:
«می‌تونم ازتون یه سوال بپرسم؟»
یا یه چیزی شبیه این. به جای اینکه همون اول برید سر اصل مطلب و موضوع اصلی رو بگید.
واقعیت اینه که همه آدم‌ها این‌قدر پیام و درگیری دارن که ادامه دادن یه مکالمه رندوم، که هنوز معلوم نیست موضوعش چیه، قطعاً احتمال جواب گرفتن رو کم می‌کنه.
به جای اینکه این‌طوری شروع کنید، همون اول مستقیم و کوتاه برید سر اصل مطلب.
یادتون باشه: سوال رو نپیچونید. واضح، کوتاه، و با کانتکست کافی بپرسید.
پیگیری
اگر دیدید طرف جوابتون رو نمی‌ده، می‌تونید بعد از یه مدت محترمانه یادآوری کنید. مثلاً توی انگلیسی خیلی وقت‌ها همون پیام رو دوباره می‌فرستن و می‌گن: «Bumping this» یا «Bumping on this».
چون گاهی آدم‌ها واقعاً شلوغن، یا پیام گم می‌شه، و با یه یادآوری دوباره می‌بیننش.
ولی یادتون باشه: معمولاً آدم‌ها پیام‌ها رو می‌بینن. اگر جواب نمی‌دن، احتمالاً دلیلی داره.
پس یادآوری خوبیه، ولی پیگیری بیجا نه.